Yönetmen Assaf Machnes, İsrail'de perşembe günü vizyona giren "Where To?" adlı filminin, Berlin'de bir Filistinli Uber şoförü ile genç bir İsrailli yolcu arasında gelişen beklenmedik bir bağı anlattığını söyledi. Machnes'e göre film fikri, kendisinin yaşadığı basit bir taksi yolculuğundan doğdu.
Machnes, filmiyle ilgili açıklamasında, "Çoğu önceki filmimde olduğu gibi her şey yaşadığım bir deneyimle başlıyor ve sonra kendime 'Ya şöyle olsaydı?' diye soruyorum" dedi. Berlin'de geçirdiği kış dönemini anlatan yönetmen, ARTE için bir dizi geliştirdiğini ve aynı zamanda yanlış giden bir aşk hikayesi için orada bulunduğunu belirtti. "Oldukça mutsuz ve kopuk hissediyordum" diyen Machnes, ziyaretin sonuna doğru bir Filistinli Uber şoförünün aracında bulduğunu kendini ve "fazla konuşmadan birbirimizi anladığımızı hissettim" diye ekledi.
Taksi yolculuğuna dair "Bir taksi yolculuğunda, özellikle bire bir olduğunda, çok özel, çok samimi bir şey var... Bir bağ kurma fırsatı çünkü bu tür bir yükümlülük hissi taşımıyor" diyen Machnes, "Muhtemelen birbirini bir daha hiç görmeyecek iki kişi" ifadesini kullandı. Yönetmen, şoförle aralarındaki bağın sürgün deneyimine dayandığını hissettiğini belirterek, "Nedenini bilmiyorum. Çok konuşmadık ama beni meraklandıran sessiz bir bağ vardı. 'Ya Berlin'de yaşamaya devam etseydim ve bu şoförle karşılaşmaya devam etseydim?' diye düşünmeye başladım" dedi.
Film, Berlinale'de Gösterildi ve Ophir Ödülleri Kazandı
Bu soruya yanıt arayışı, Machnes'i filmi yaratmaya yönlendirdi. Film, bu yılın başlarında Berlin Uluslararası Film Festivali Berlinale'de dünya prömiyerini yaptıktan sonra olumlu eleştiriler aldı. Eylül ayında, şoför Hassan rolündeki Ehab Salami ile yolcu Amir rolündeki Ido Tako, yoğun rekabetin yaşandığı bir yılda performanslarıyla Ophir Ödülleri'ni kazandı.
Film, evlerinden uzakta yalnız ve izole insanlar hakkında dokunaklı bir insan draması olarak öne çıkarken, aynı zamanda Yahudiler ve Araplar arasındaki bariyerleri de ele alıyor. Her karakterin karmaşık bir geçmişi ve unutmaya çalıştığı bir travması bulunuyor. Hassan, yıllar önce yaşadığı ve hâlâ hayatını gölgeleyen bir hayal kırıklığıyla, tamamen Alman toplumuna entegre olmuş kızının ciddi bir Alman erkek arkadaşı olmasıyla mücadele ediyor. Hassan kendini işine gömüyor; Amir ise bir aile trajedisiyle baş etmeye çalışırken uyuşturucu ve gece hayatıyla kendini uyuşturmaya çalışıyor.
Filmin önemli bölümleri taksi içinde geçiyor ve bu ortam, Hassan'ın karanlık ruh halini yansıtarak klostrofobik bir hal alıyor. Berlin dinamik ve heyecan verici bir şehir olsa da Hassan trafik dışında hiçbir şeyi fark etmiyor gibi görünüyor. Başlangıçta askerlik sonrası eğlenen İsrailli stereotipine uyuyor gibi görünen Amir ise sık sık kaygılı ve depresif. Her iki karakter için de turistik Berlin arka planda kalmış durumda.
Hassan Karakteri Gerçek Kişilerden İlham Aldı
Machnes, Hassan'ın hikayesini yazarken farklı kişilerden ilham aldığını belirtti. "Hassan iki ana karaktere dayanıyor. Biri Berlin'de tanıştığım ve COVID testleri yapan Ramallah'lı Tarek adında bir adam" diyen yönetmen, filmi COVID'in ilk kışının zirvesinde yazmaya başladığını söyledi. Machnes, karakterin aynı zamanda Hassan'ın yaşında ölen ve pişmanlıklarla dolu babasından da ilham aldığını ifade etti. Yönetmen, karakteri inceltmek ve bazı diyalogları Arapçaya çevirmek için bir Filistinli senarist ile çalıştı.
Amir gibi Machnes de Filistinlileri İsrail'de tanımaya çalışmaktansa Berlin'de tanımanın daha kolay olduğunu hissettiğini söyledi. "Yanımızda, çevremizde, yanı başımızda yaşayan insanlarla nadiren konuşma fırsatı buluyoruz ve ne kadar az kanal olduğu çılgınca... Gerçek hikayelere girmek için uzaklaşmanız gerektiği ilginç" diyen Machnes, "Her zaman keşfetmek istediğim bir şey bu: yanımızda getirdiğimiz fikirler, ama sonra gerçek anlar ve samimi ilişkiler bu fikirlerin nasıl üstesinden geliyor" şeklinde konuştu.
Filmin bir bölümünde Hassan ve bir akrabası turist bir çiftin pahasına eğleniyor ve bu sahne oldukça komik. "Benim için absürtlük ve mizah olmazsa olmaz. Berlin'de bazen stand-up yapıyorum. Tüm filmlerimde belirli bir absürt mizah var, nerede güleceğinizi söylemeyen bir tür mizah... O sahnenin içinde olması benim için gerçekten önemliydi. Neredeyse benim için oksijen gibi" diyen yönetmen, dünyanın dört bir yanındaki izleyicilerin bu sahneye gülmesinden memnun. "Milliyetle ilgili değil. Her yerde gülüyorlar. En iyisi hem İsraillilerin hem de Filistinlilerin bu sahneye gülmesi" dedi.
Filmin merkezinde ise ana karakterler arasında oluşan bağ yer alıyor. "İlk taslaklardan itibaren bir ölçüde bu dile getirilmemiş baba-oğul bağını keşfetmek istediğim açıktı. Hassan ile Amir arasındaki büyüyü burada buluyorum" diyen Machnes, bu karmaşık yönü hayata geçirmek için doğru oyuncuları bulması gerektiğini belirtti. "Bir senaryo yazmaya başladığınız andan filmi kilitleyene kadar tüm sürecin en sevdiğim kısmı oyuncularla çalışmak" diyen yönetmen, iyi oyunculuğun yaklaşık yüzde 70'inin iyi kadro seçimi olduğunu düşündüğünü söyledi.
Tiyatro yönetmeni olan Salami, daha önce Eran Kolirin'in "Let It Be Morning" filmindeki performansıyla En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu dalında Ophir Ödülü kazanmıştı. Machnes, Salami'nin doğru rolü bulduğunda ara sıra oyunculuk yaptığını belirterek, "Ehab bir oyuncunun tüm niteliklerine sahipti çünkü metinleri nasıl okuyacağını biliyor; seti ve her şeyi tanıyor" dedi.








İki farklı geçmişten insanın bir araya gelmesi hep ilgimi çekmiştir