Antalya'da devam eden COP31 İklim Konferansı'nda salı günü bilim insanları ve yerel topluluklar, doğayı korumak için hem son teknoloji hem de geleneksel yöntemleri tanıttı. Bir bardak deniz suyundan deniz canlılarını tanımlamaktan orman yangınlarını önlemek için yerli bilgiden yararlanmaya kadar çeşitli çözümler sunuldu. Ancak bu yeniliklerin eyleme dönüştürülmesi, devam eden finansman açıkları ve bakanların fosil yakıtlar ile iklim finansmanı konusundaki anlaşmazlıkları aşma çabası nedeniyle zorlu bir süreç olarak öne çıkıyor.
Okyanuslar ilk taslakta yerini aldı
İklim düzenlemesinde kritik rol oynayan okyanuslar, uluslararası müzakerelerde sıklıkla göz ardı edilmesine rağmen, COP31'in ilk taslak anlaşmasında belirgin şekilde yer aldı. Bu durum, ev sahipleri Avustralya ve Türkiye'nin okyanusla ilgili iklim eylemlerini güçlendirme çabalarını yansıtıyor. Ancak söz konusu hükümlerin son müzakere turunda korunup korunmayacağı henüz belirsizliğini koruyor.
Okyanus ve İklim Platformu Uluslararası Politika Direktörü Marine Lecerf, önceliklerinin yeni taahhütler almak değil, mevcut taahhütlerin yerine getirilmesi olduğunu vurguladı. Lecerf, gazetecilere yaptığı açıklamada, "Yeni bir yetki talep etmiyoruz, hızlanma talep ediyoruz" dedi.
COP31'de sunulan yeni bir analiz, bu zorluğun altını çiziyor. Kıyı ve ada ülkelerinin yüzde 95'inden fazlasının ulusal iklim planlarında okyanusla ilgili önlemlere yer verdiği belirlendi. Ancak bu taahhütlerin yaklaşık yüzde 60'ı ek finansman veya teknik desteğe bağlı.
Pasifik'ten gelen uyarı
Pasifik gençlik iklim temsilcisi Brianna Fruean, bu finansman açığının, adaptasyonu kendi imkanlarıyla yürüten topluluklar tarafından zaten hissedildiğini söyledi. Fruean, Fiji'deki Naidiri köyü sakinlerinin, deniz koruma alanlarını kendi kaynaklarıyla finanse ederek mercan resiflerini ve balık stoklarını restore ettiğini ve bağlı oldukları suları korumaya çalıştığını belirtti. Fruean, "Bu adaptasyon önlemleri için kendi ceplerinden para çıkarmak zorunda kalmamalılar" ifadelerini kullandı.
Okyanus, insanlığın iklim değişikliğine karşı en büyük müttefiklerinden biri olmayı sürdürüyor ve küresel ısınmanın yol açtığı fazla ısının yaklaşık yüzde 90'ını emiyor. Ancak bu koruma, ısınan suların mercan resiflerini, balıkçılığı ve kıyı topluluklarını tehdit etmesiyle bir bedel de getiriyor.
Buna rağmen okyanusun büyük bir kısmı hala keşfedilmemiş durumda. UNESCO Hükümetlerarası Oşinografi Komisyonu Okyanus Gözlemleri Başkanı Joanna Post, "Uydular okyanusun yüzeyinin ötesini göremez. Deniz tabanının yalnızca yüzde 28'ini haritalayabildik. Ve henüz keşfetmediğimiz türler var" dedi.
Bu bilgi boşluklarını kapatmak için UNESCO ve ortakları beklenmedik bir kaynağa yöneliyor: bir bardak deniz suyu. Çevresel DNA (eDNA) kullanarak bilim insanları, canlıların geride bıraktığı genetik izlerden türleri tanımlayabiliyor. UNESCO'nun eDNA Expeditions programı, bu teknolojiyi dünya çapında 25 deniz alanında kullanıyor ve yerel topluluklar ile okul çocukları her numune toplama sürecine yardımcı oluyor.
COP31, 20 Kasım'da sona erecek. Müzakerelerin son günlerine girilirken, bakanların 18 sayfalık taslak karar metnindeki rekabet eden önerileri ve fosil yakıtlar ile iklim finansmanı konusundaki bölünmeleri aşması gerekiyor. Salı günü bakanlar genel kurulda ulusal önceliklerini sıralarken, metin üzerindeki çekişmelerin gölgesinde günün odağı, iklimin korunmasında hayati rol oynayan ancak bu krizden giderek daha fazla etkilenen okyanuslar ve ormanlara kaydı.








Yorumlar 0
Saygılı, konuya ilişkin ve kişisel veri içermeyen yorumlar yayınlanır.