Yüksek mahkeme, iş yerinde sistematik baskı ve psikolojik tacize maruz kalan bir banka personelinin açtığı davada nihai kararını verdi. İlgili yargı merciinin incelemesi sonucunda, çalışan lehine hükmedilen manevi tazminat kararı hukuka uygun bulunarak onandı.

İş yerinde sistematik baskı ve mobbing iddiaları

Bin bir türlü zorlukla 2001 senesinden beri aynı finans kurumunda ter döken ve 2014 yılında İzmir şubesinde takım liderliği görevine getirilen personel, yeni yöneticisinin göreve başlamasıyla birlikte zorlu bir sürece girdi. Yöneticisinin kendisini hedef alan aşağılayıcı ve tehditkar tutumlarını üst kademelere bildiren çalışan, bu şikayetin ardından baskıların katlanarak arttığını dile getirdi. Mola sürelerinin adım adım izlendiğini, diğer mesai arkadaşlarına tanınan idari izin haklarından mahrum bırakıldığını, toplantı salonlarında haksız eleştirilere maruz kaldığını ve sürekli izleneceği bir çalışma noktasına sürgün edildiğini ifade etti.

Diğer takım liderleriyle irtibatının kesilerek tecrit edildiğini savunan personel, yaşanan ağır psikolojik baskı neticesinde hipertansiyon ve depresyon rahatsızlıkları sebebiyle tıbbi destek almak zorunda kaldı. 13 Mart 2020 tarihinde iş akdinin feshedilmesinin ardından hukuki yollara başvurarak maddi, manevi ve ayrımcılık iddialarıyla dava açtı. Kurum yönetimi ise ayrılığın operasyonel gerekçelerle gerçekleştiğini ve iç soruşturmalarda herhangi bir yıldırma faaliyetine rastlanmadığını savunarak iddiaları reddetti.

Tuvalet molaları ve e-posta delilleri mahkemede

İlk derece mahkemesi konumundaki İzmir 20. İş Mahkemesi; tanık beyanlarını, kurum içi yazışmaları ve sağlık raporlarını tek tek inceleyerek psikolojik taciz iddialarını doğruladı. Dava dosyasında yer alan bilgilere göre yöneticilerin, personelin tuvalete günde iki defa gitmesini dahi problem yaptığı ve hatta ishal olunmayacağına dair alaycı e-postalar gönderdiği saptandı. Kısa aralıklarla molaya çıkan kişilere yönelik itham edici mesajlar iletildiği, davacının omuzlarına diğer kişilerden çok daha ağır bir iş yükü yüklendiği ve performans düşüklüğüne dair hiçbir somut veri sunulmadığı tespit edildi.

Yargıtaydan emsal nitelikteki onama karar

Yerel mahkeme, uzun süre boyunca dışlanan ve hakarete uğrayan çalışanın şikayetlerinin kurum tarafından çözüme kavuşturulmamasının ve akabinde işten çıkarılmasının psikolojik taciz unsurunu doğurduğuna hükmetti. Bu kapsamda manevi tazminat talebini onaylayan mahkeme, diğer tazminat taleplerini ise reddetti. Kararın istinaf aşamasından da geçerek temyiz yoluyla önüne geldiği Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, tüm delilleri, ispat kurallarını ve gerekçeleri gözden geçirerek yerel mahkeme hükmünü onadı.